„13. Kolor czerwonożółty. Farbować jak w poprzedniej recepturze, jednakże w tym przypadku wełnę wysuszyć bez płukania, po czym włożyć ją na kilka godzin lub na noc do ługu (roztworu sody żrącej lub potasu) następnie wypłukać i możliwie szybko wysuszyć.
Kolor żółty z liści olchy. Świeże zielone liście olchy (Alnus glutinosa i Al. incana) można przez całe lato stosować do farbowania na żółto. Kąpiel barwiącą przygotowuje się przez 45— 60minutowe wygotowanie.
14. Kolor zielonkawożółty. Wełnę bejcuje się gotując ją 60 minut w wodzie z zawartością 120—160 g ałunu. Zostawioną w bejcy do wystudzenia należy dokładnie wyżąć i w przecedzonym wywarze z 2—4 kg świeżych liści olchy gotować 30— 60 minut.
Kolor żółty z liści osiki. Zarówno ze świeżych, jak i suszonych liści topoli (Populus tremula), uzyskuje się na bejcy ałunowej silny, jędrny i dość trwały żółty kolor.
15. Kolor zielonkawożółty. Bejcować i farbować jak w recepturze nr 14.
Kolor żółty z żółtych jagód. Jagody szakłaka ciernistego (Rhamus cathartica) zbiera się dopóty, dopóki są zielone i suszy w cieniu. Kąpiel barwiącą przygotowuje się przez moczenie i gotowanie 45 minut; czasem tylko zaparza się dobrze rozgniecione jagody i ekstrahuje z nich wyciąg w ciągu 3—4 godzin. Za pomocą ałunu uzyskuje się czysty i matowy żółty kolor; żelaza — oliwkowozielony; miedzi — nadzwyczaj trwały brązowożółty.“(7)