„Sprawą ożenku Ernesta Birona zajęła się osobiście księżna. Spośród przedstawionych jej przez dwór kandydatek wybór padł na córkę barona Treydena, którego ród należał do najstarszej arystokracji kraju. Anna Iwanowna nie potrafiła jednak pozostać wielkoduszną do końca. No cóż, odezwała się młoda krew. Opinia publiczna ze zdumieniem przyjęła wiadomość, że księżna pani uwiła gniazdko nowożeńcom w mitawskim zamku, tuż za ścianą swoich apartamentów. Panującej osobie wszystko wolno. Pobory zostały zachowane. Jej faworyt miał teraz równie bliską drogę do żony jak i do kochanki.
Niewiele dzisiaj możemy powiedzieć na temat tego osobliwego trójkąta. Być może, iż w zamku mitawskim miały miejsce dramatyczne sceny zazdrości, ale broń Boże! nie ze strony pokornej baronówny; stary Treyden wychował ją w należnym szacunku dla głów koronowanych. To Anna Iwanowna demonstrowała fumy, kiedy zauważyła, że Ernest zostanie szczęśliwym ojcem. Postanowiła leż. przytrzeć mu rogów.
Otóż. w 1726 roku Maurycy Saski naturalny syn Augusta II Mocnego i Aurory von Kónigsmark zdeklarował się jako kandydat do jej ręki i Anna tę ofertę z wielkim ożywieniem zaakceptowała. Przynajmniej tak to wyglądało na zewnątrz. Posunęła się nawet do tego, że za jej podpuszczeniem szlachta kurlandzka obwołała Maurycego księciem.“(9)