„Zapanowała dłuższa cisza.
— Władku, ja już wiem, jak to powinno być zrobione — powiedział poważnie Janek. — Dzwonek musi sam się włączać i wyłączać, a wówczas będzie stale dzwonił, bez przerwy; będzie dzwonił tak długo, jak długo będziemy naciskać palcem jego przycisk. Nie wiem tylko, jak to należy wykonać.
—Masz rację, Janku, oczywiście. Ja myślę, że chyba można by
— Uzwojenie elektromagnesu przyłączamy do baterii nie bezpośrednio, lecz przez styk na ruchomej kotwicy — Władek objaśniał wykonany rysunek. — Gdy teraz naciśniesz przycisk, elektromagnes zadziała, a więc przyciągnie kotwicę. Usłyszymy pierwsze uderzenie dzwonka. W tej samej chwili powstanie przerwa w obwodzie prądu, przerwa pomiędzy stykiem a przyciągniętą kotwicą. Oczywiście, ponieważ prąd przestał płynąć — bo przez przerwę płynąć nie może — kotwica przestaje przyciągać i elektromagnes wraca do swego pierwotnego położenia. Bo przecież kotwica jest zamocowana na sprężystej blaszce. Ale wtedy dotyka ona znowu styku, znowu płynie prąd przez uzwojenie elektromagnesu i słyszymy drugie uderzenie dzwonka. I tak dalej, i tak dalej... W ten sposób dzwonek samoczynnie dzwoni tak długo, jak długo jest do niego przyłączona bateria zasilająca...“(3)